Adanmaktan Aldanmaya…

12

BEĞENDİM

ABONE OL

News

0

Serhat YILMAZ Köşe Yazısı

Yıllar önce başrollerini Tarık Akan ve Necla Nazır’ın paylaştığı “Adak” adlı bir film izlemiştim. Filmde ‘iftira’ yüzünden cezaevine düşen zavallı bir adamın trajikomik öyküsü anlatılıyordu.

“Bu iftiradan kurtulursam, bir çocuğum daha olursa Tanrı’ya kurban edeceğim” diye adakta bulunan zavallı bir adamın gerçek hayattan filme uyarlanan öyküsü.

Tanrıyla örtülü bir şekilde duâ yoluyla pazarlığa oturan bu adam, bir süre sonra atılan iftiradan kurtuluyor, aklanıp cezaevinden çıkıyor.

Bu süre zarfında eşi hamile kalıyor, adam da ister istemez böylesi kudretli bir güce verdiği sözü hatırlıyor, günlerce verdiği söz ile çocuk arasında gidip geldikten sonra henüz 40-50 günlük olan ve tek suçu da erkek doğmuş olan çocuğunu alıp köyün hemen arkasındaki bir dağın yamacına çekiliyor.

Bıçağını çekip İbrahim gibi kendi İsmail’i olan öz evladının gırtlağına dayıyor, ancak hikaye bildiğimiz şekilde sona ermiyor, adam üstü başı kan, çocuğunun kesik başı ve elindeki kanlı bıçak ile şok geçirip olduğu yerde çakılıp kalıyor.

Karısı ve jandarma ekipleri olay mahalline vardığında çoçuğunun üzerinde şok geçirmiş vahşi bir sırtlan gibi kanlar içerisinde oturan adamı görüyor, dönemin TV ve gazeteleri bu olayı ‘Kargın Canavarı’ olarak duyuruyor, manşetlerden veriyor.

Erzincan’ın bir beldesi olan Kargın’da geçen bu korkunç ve üzücü olay, filme çevrilmiş ve bende filmini izlemiştim sadece. Yaşanmış bir hayat hikayesinden alındığını, yani gerçek olduğunu çok sonradan öğrendim.

Kutsal metinleri, dini kıssalari, mistik ya da ilahi olduğuna inanılan şeyleri içselleştirmez, sadece ezber yapıp kendinize yer açmak için kullanırsanız İbrahim değil, Nemrut; alt yapısını bilmeden öyle dümdüz bir şekilde balıklama dalarsanız da, bu zavallı köylü gibi insanlık tarihine kara bir leke olarak geçer, bir canavar olarak anılırsınız.

Çocuğunun gırtlağını kesen baba gibi “Söz verdim, adak adadım, bunu bana Allah yaptırdı” demeniz yuvanızın dağılmasına, toplumdan dışlanmanıza, cezai yaptırımlardan kurtulmanıza engel olmayacağı gibi o çok sevdiğiniz, bir nevi iftira ettiğiniz Tanrınız tarafından da hoş karşılanmaz, ahiretinizi de mahvedersiniz.

Tanrı ile kurduğunuz iletişim nedir, nasıldır, nasıl yürüyor bilemem ancak halka dönerek uzatılan her parmak, yükseltilen her ses, gidişatın İbrahim’e değil, çocuğunu boğazlayan Erzincanlı o zavallı babaya ya da çok daha kötüsü olan korkunç bir yangına doğru evrildiğinin göstergesidir.

Dikkat edin!

Allah bizi “Tanrı krallar” adına zulmeden, çocuk boğazlayan, kurban ritüelleri düzenleyen uzunca bir dönemin psikopatlarından değil, böylesi bir vahşetin karşısına dikilip ‘Tanrı adına’ ve/veya Tanrı’ya kendi İsmail’ini (koç)sunarak sonlandıran İbrahim gibi bilge insanlardan eylesin

.“Ben İbrahim’i anlayamam, ona yalnızca hayran olabilirim” diyen Kierkegaard’ın deyimiyle, “İman insanoğlunun içindeki en yüce tutkudur” onu diplere çekip, diplerde dolanıp vurgun yemenin anlamı yok.

Bimanên weşîyê de…