Öğreticilik Bağlamında Ebeveynlik

8

BEĞENDİM

ABONE OL

News

0

İrem AKANSU Köşe Yazısı

-Dünyanın en zor işlerinden biri hiç şüphesiz bir insan yetiştirmek. Gece ve gündüz fark etmeksizin, belirli saat aralıklarına bağlı olmaksızın, bazen de uykunuzdan, rahatınızdan feragat ederek topluma, insanlığa, kendisine faydalı birey yetiştirmek yani ebeveyn olmak.

-Hayata dair hiçbir şey bilmeyen bir canlıya evreni ve tüm bildiklerinizi anlatmak bazen tehlikeli bir hal alabiliyor, Yunus Emre diyor ya : ‘Dünya bir penceredir, her gelen baktı geçti.’ sizin dünyaya bakış açınız o pencereden ne gördüğünüzle ilgilidir. Eğer siz herhangi bir olay ya da olguyu kendi faydanıza olacak şekilde yorumladıysanız, bir başkası tarafından olumsuzca görülebilir yani evrensel değil özneldir. kendinize göre yorumladığınız, gerçek kabul ettiğinizi, çocuğunuza nesnel bir görüş gibi empoze edebilirsiniz.

– Pencereden ne gördüğünüzle ilgili kısmını şöyle açmak isterim: uzun bir masada karşılıklı olarak oturan 2 kişiyi hayal edin, sonrasında bu iki kişinin arasında oturan birini düşünün, bu kişi karşılıklı oturanlardan birinin sağında birinin de solunda kalır. Karşılıklı oturanlarsa yanlarında duran için sağımda ve solumda diye iddia ederler. Sağda mıdır, Solda mıdır? Bu tamamen sizin olaylara hangi açıdan baktığınızla ilgilidir.

– Ebeveyn olmak, çocuğa kendi pencerenizden dünyayı tanıtmak olmamalı çünkü hayat herkese başka bir şey öğretir.-

Yaşadığı elim olaylar karşısında bile kendinde güç bulan, olay ve olguları daha geniş ve nesnel bir pencereden yorumlayabilen jenerasyonlar, kısır döngüden çıkmamızda yardımcı olacaklar.

– Sözü, aşılması güç sınırları bile aşan bir siyasetçinin reayadan (halk) birine gidip, şehir içi kamusal düzende ( vali ya da belediye başkanı vb.) yeni lider adayımız sensin dediğini düşünün, %90 ın üstü oranda kişi, o siyasetçi karşısında el pençe divan durarak dünden hazır olduğunu belli eder.

– Kaç kişi o siyasetçiye, ‘beni layık gördüğünüz görev için teşekkür ederim ama ben bu göreve ne kadar uygunum? yeterli miyim? akademik olarak, tecrübe olarak uygun olur muyum?’ diye sorar? %5 in altında olduğunu rahatlıkla söyleyebiliriz.

– Psikolojinin babası olarak adlandırılan Freud karakter oturumu için çocukluk döneminde şekillenir der. Bende şunu diyorum, biz evlatlarımıza, çocukluktan itibaren, yaşadıkları karşısında kendi menfaatinin değil, bir noktadan değil, bir çok noktadan bakılması ve yorumlanması gerektiğini öğretirsek yüzde beşin altında olan oran artar, hem toplumsal hem bireysel fayda sağlamış oluruz.

– Çocuklarınıza kendi menfaati tarafında durmayı öğretirseniz de şu an içinde olduğumuz sosyal çürüme devam eder, kısır döngünün içine hapsolmuş jenerasyonlarla, yarının kaygısını yaşayan, bugünün keyfini çıkaramayan, üreten değil sadece tüketen bireylerle dolu bir toplum haline geliriz. Emin olun bu isteyeceğimiz en son şey olur…