40,2592$% 0.13
46,7280€% 0.07
53,9463£% 0.2
4.309,12%-0,18
02:00
Musa APUHAN Köşe Yazısı
20 Kasım 1989 yılında Birleşmiş Milletlerde 193 ülke bir sözleşme imzalıyor ve o gün Dünya Çocuk Hakları Günü olarak kabul ediliyor.
Bu sözleşmenin adı ve anlamı tam olarak şu;
Çocuklar bu dünyada bir daha hiçbir haksızlığa uğramayacaklardır.
Peki gerçekten dedikleri gibi oldu mu?
Öyle olsaydı, dünyada yaşanan bütün olumsuzluklardan en çok çocuklar etkilenmezdi.
Denizlerde boğulanlar,
Sokaklara terk edilenler,
Kurşun ve bombalarla öldürülenler,
Açlığa terk edilenler,
İstismar edilenler,
Tecavüze uğrayanlar,
Şiddete maruz kalanlar
Ve daha neler neler…
Çocuklar, çocuklar, çocuklar…
Dünyanın tek günahsızları çocuklar.
Ama bütün ihtiraslara ve günahlara kurban edilenler yine çocuklar.
”Çocuklar üşümesin. Onlar üşürse insanlık zatürre olur.”
EY KİMSESİZ ÇOCUK…
Okşansın saçların
Yüzüne gülücük gelsin
Her iyi insan bir MELEK olsun
Seni bütün melekler sevsin.
Çocuklar Çocukluğundur.
Çocuklar öldürülüyor
Çocuklar ölürse çocukluğun ölür
Çocukluğun ölürse,
Gençliğin olmaz, yaşlılığın olmaz
Kısacası hayatın olmaz..
Anlasana Filistin’de, Afganistan’da, Guta’da sen ölüyorsun.
Çocuk;
“Allahı çok seviyorum” dedi.
“Neden” dedim?
“Ya Allah gökyüzünü tutmayıp üzerimize bıraksaydı” dedi,
Bir anda istemsizce kafamı kaldırıp gökyüzüne baktım ve tüylerim diken diken oldu.
Korktum.
SÜBHANALLAH dedim.
Çocuklar öldürülürken, buna sessiz kalanın gençliği olmaz, yuvası olmaz, vatanı olmaz, daha ne olsun.
Ya Bu Deveyi Güd’ün, Ya da Gidin!